9
ecclesiastica, quorum iuspatronatus ad nos tanquam ducem holsacie spectare dinoscitur, Sanctissimo domino nostro pape nostra direximus scripta exhortantes suam sanctitatem, ne de huiusmodi electi beneficiis cuiquam prouideret absque nostro scitu pariter et assensu. Enimuero cum vestram vigilanciam curamque nostris adusque non dubitamus affuisse negociis, vos hortamur, quatenus eandem Sanctitatem suam nostro nomine exhortacionibus plurimis, si opus fuerit, monere et agitare velitis, Ne eadem huiusmodi electi beneficia, dum ea aut per munus consecracionis aut quouis alio modo vacare contigerit, nostro absque scitu cuiquam conferre aut demandare velit, sed ad tempus improuisa habere, donec et adusque eidem sanctitati sue de eisdem nostra quam primum direxerimus scripta. In hoc nobis rem peragentes gratissimam. Quod erga vos fauoribus regiis gratissime curabimus promereri. tomsh In cristo valete. 13. Ad Regem scotorum. but not (Harum litterarum sub Nr. 20 aliud profert codex noster exemplum, ex quo utpote exactiore, eædem hic typis expressæ sunt. Variantes tamen lectiones, a Nr. 13 allatas, sub finem lit. annotavimus.) Excellentissimo Illustrissimo ac potentissimo principi et domino domino Jacobo scotorum regi nepoti et fratri nostro confederatissimo Johannes etc. salutem plurimam. ¹) Excellentissime illustrissime ac potentissime princeps, nepos et frater amantissime, Abacta nouissime decimaseptima die aprilis preclarissimas Regie celsitudinis litteras non minus eleganter quam sapientissime conscriptas per manus nobilium ac eximiorum Roberti formañ, ecclesiarum metropolitane glasgoensis ac morauiensis decani et cancellarii, Necnon leonis armorum 2) Regis 3), vestrorum oratorum et consiliariorum, gratissime accepimus. Qui cum iuxta vestre celsitudinis mandatum, prout legacionum dignitas postularat, causas delegacionis sue lubicensibus primum coram egissent, quid actum, quid constitutum, quidue responsionis susceperint in rebus omnibus, que ad nos pertinent, ex ipsis cognouimus. Ceterum, amantissime princeps et nepos, non aliqua in parte dubitandum 4), citra ius vestri desiderii nos contra lubicenses friuole velle arma arripere, Cum nos non pretereat id summopere vestrarum epistolarum consilii, quo neque dominandi lebidine, prede aut cupiditatis Rabie, que sepissime male partam remouere victoriam, Sed salubrius tutius que pro enormi ac magis publica offensa causam belli habere regem deceat. Ac5) ergo nostra non mediocriter interesse putauimus, dum hactenus lubicensium maliciosis in suos consectaneos rebelles suecos subordinacionibus rem nostram persepius in offensam iri speximus, Tametsi Innocenciam ipsi suam infirmis argumentis protrahant, vt eam sibi citra eciam diuinam 6) reprehensionem licere videatur). Verum harum rerum gracia, ne in culpa videamur obnoxii, necessitamur, quia 1. B. 1. H. (1852.) 2
