157
velim, ut iubere dignetur supradictam nauim subditorum huius regiæ maiestatis cum omnibus eorum bonis et mercibus libere integreque dimitti ac relaxari et re uera curare, ut statim liberetur suumque prosequi iter permittatur. Quod si ipsa effecerit, prout non dubito et humillime etiam rogo, præterquam quod iustitiæ satisfaciet, non solum mutua vtriusque regni commercia, ueterem amicitiam et foedera antiquitus inita et ad quam plurimos annos continuata maxime confirmabit, uerum etiam me, qui ea innouare, augere et conseruare inter potentissimum dňum meum regem et serenitatem vestram assidue cogito, plurimum sibi adstringet et in causas subditorum suorum propensissimum reddet, quibus (quod iustitia patietur) gratia, fauore et patrocinio meo semper adesse non grauabor. Et felicissime valeat serenitas vestra. Ex meis ædibus de Tyttonager die xij Augusti m. d. xxix. E. v. serenitatis hnmillimus seruitor T. cardinalis, Eboracensis. Præscriptio: Serenissimo principi dño Federico, Dei gratia Danorum, Vandalorum et Gothorum regi, electo Noruegiæ, Helsuisi, Holsatiæ, Theitmerciæ etc. duci, comiti in Olthemburgh et Delmenhorst etc., dño meo obseruandissimo. Ex archetypo chartaceo, cui a tergo adsunt sigillum cera rubra impressum, præscriptio mox allata et inscriptio manu Petri Suauenii scripta: In caussa arrestatæ nauis Anglica. 37 b. Querela de nauibus Varbergensibus ab Anglis detentis, ad Fredericum I scripta. 1529. Illustrissime ac potentissime princeps, domine clementissime. Pro eo iure, quo debent inferiores omnes superioribus potestatibus uoluntarie ac libenter parere, offerimus maiestati uestræ primum omnium corporis et bonorum nostrorum obedientem seruitutem. Deinde gratias agimus celsitudini uestræ ingenteis pro indulto nobis contra Britannos quosdam repressaliorum benefitio. Sane non uidemur alijs modis ad iustam rerum per uim amissarum recuperationem peruenturi nisi hoc demum pacto, ut ab iniustis possessoribus uia non tam peruulgata quam necessaria, quod nostrum est, expetamus. Et ut intelligat maiestas uestra, quam inique nobiscum sit actum, non grauabimur iam sæpe iteratam lamentationis nostræ querelam de integro repetere, idque uel maxime propterea fatiemus, quod ex literis regiæ maiestatis Anglorum huc missis liquido colligimus, non eam nobis ex denarratione priori, quam sperauimus, de innocentia et accepto damno in Anglia fidem esse. Explicabimus igitur singularum expositione partium rem gestam et circumstantiarum adiectione tam clare, tam aperte denique, ut ne aduersarij quidem ipsi ex hoc contextu quicquam poterunt infringere, III B. 4 H. (1864). 20
