158
nisi si omnino frontem perfricuere et mendatijs superiores quam ueritate æquabiles malunt haberi. Vestra solum maiestas regia benignas præbere aures nobis, dum singulatim commemorare gestam hystoriam studemus, ne grauetur. Anno domini m° d° xxiii° nauem quandam tignis et mercibus alijs oneratam misi ego Nicolaus Nielsen ad urbem Leydt in terra Scotia sitam, ut, ubi bona mea uendendo aut permutando distraxissem, salem et pannum uicissim reciperem. Porro in reditu accidit, nescio quo fato aut casu, ut nostri homines in duas naueis Anglicas inciderint, ad magistrum Kaa Britannici regni nobilem quendam spectantes, in urbe Hull domicilium habentem. Interrogauere primum Anglici, cuiates essent nostrates. Illi se, quemadmodum res habebat, Danos esse professi, ut uerbis suis indubitatam fidem conciliarent, literas nauticas, quas abeuntes abduxerant secum, protulere statim. Eas uero cum perspexissent Anglici, per summum contemptum ac probrum in nostratem nauem coniecere rursus, nec multo post contra paucos multi apertam uim intentauere in libero mari, cum nulla prorsus essent iniuria lacessiti, immo cum festa per mare pax teneret, nauem tamen nostratem in portum Hellyelandt uocitatum subduxere atque ibi merces nostratium, quæ in trecentos Englotos demptis undecim supputantur, tamquam hostibus adempta spolia inter se partiti sunt. Porro non ita multo post anno eodem misi ego Ioannes Nielsenn per mare liberum aliam quandam nauem tignis et pice liquida oneratam. In ea profectione subito coorta tempestas locorum notitiam nostratibus ademit. Itaque post longos errores cum se terræ proximos esse sentirent, explorandæ regionis caussa scalmum cum aliquot remigibus expediunt. Habitat non longe a Neucastella Angliæ urbe eques quidam auratus dominus Wylhelmus Alacar. Ille uero cum in nostrates terræ iam insistentes incidisset, coepit captiuos aduenas primo, deinde scalmo illo nostrati et cymbis aliquot piscatorijs fretus nauim aperta ui inuasit, nec prouocatus nec lacessitus a quoquam. Merces onerariæ uiolentis possessoribus in prædam cessere, ipsum nauigium plenis uelis littori impactum in limosa arena subsedit, quod postea dominus Wylhelmus certa pecuniæ summa a nauclero redemit expostulauitque literas factæ solutionis inditium futuras dari sibi. Eas uero cum accepisset et nauclerus una cum reliquis nostratibus cibum sumpturus mensæ assederet, ibi uero serui domini Wylhelmi in ipso diuersorio inter epulas et mensæ sacra, adnumerata prius pecunia, exuunt nauclerum, minas adijtiunt, nisi quamprimum e terra Anglia cum sotijs excedat et si non ab omni prorsus querela sibi temperaret, fore ut aut cruce aut rota ad unum omnes plecterentur. Ita nostratibus uiatico destitutis primum, deinde per minas adiectas perterrefactis, non caussam meditari commodum, sed domum repetere quacumque tandem ratione necessarium fuit. Atque hæc est uera et germana accepti damni denarratio, quod Anglici proceres contra ius, phas, breuiter contra obseruatam per multos annos pacificam rerum
