181
Antequam destinato itineri me accingerem, commenda[ti]tias literas a maiestate uestra ad Christianissimum regem Gallorum recepi. Vbi eas reddidissem, statim per rescriptum diligens sane et accuratum demandauit Christianissimus rex admiraldo Frantiæ, ut pyratas, quos ego Husemensium nomine accusare haberem in animo, accepta cautione digna iure sisteret mihi conueniendos. Itaque quamprimum ad urben Rotomachum pertingere datum est, aduersarios in ius uocaui et res, ut iussus eram, repetij. Ante litis contestationem cum ego cautionem exigerem de soluendo iudicato et stando iuditio, Iacobus Quinkernon locum tenens admiraldi per sententiam interloquutoriam decreuit, ut reus pro reo in eadem caussa satisdaret; quod quia iniquum uidebatur mihi, pro ueteri more et consuetudine iuditiorum illius terræ ab ea sententia ad parlamentum Rothomachense appellaui. Processus ibi in manibus iudicum multo tempore uertebatur, priusquam quid esset sentiendum de appellatione liquido constaret, adeo ut necesse habuerim ea de caussa patriam repetere et a maiestate nouas commendatitias impetrare. Eas uero cum perlegisset rex Christianissimus, declaratorijs literis iniunxit dominis parlamentarijs, ut de appellatione mea tandem aliquando pronunctiarent; ac tum quidem unanimi consensu laudatissimi illius iuditij definitum est, non licere accusatis in eodem crimine fideiubendo operas mutuas inuicem sibi tradere, adeoque decretum et hoc est, quod aduersarij deberent mihi solutione[m] expensarum et damni, quod a tempore appellationis contraxissem. Itaque remissa ad admiraldum caussa, probationibus et necessarijs documentis institutam accusationem sic sum prosequutus, ut contra pyratas sententiam diffinitiuam super restitutione bonorum et expensarum obtinuerim. Porro dum ego Rothomachi expecto, quid de appellatione pronunctiarent domini parlamentarij, aduersarij de caussa diffidentes uenditione et trans- Jatione mobilium bonorum adhæc fuga sibi prospexerunt, ita ut ad exequutionem iuris mei et recuperationem rerum per uim amissarum pertingere non ualeam, impeditus nimirum a Iacobo Quinkernon locumtenente, qui per interloquutoriam sententiam præsertim iniquam et Christianissimi Gallorum regis rescripto contrariam locum, tempus et occasionem aduersarijs subministrauit, ut me eo quo dictum est modo per rerum suarum abalienationem post euictam litem fraudarent. Rogo igitur maiestatem uestram nomine eorum, qui me procuratorem designauerunt suum, primum omnium, ut apud Christianissimum regem Gallorum et hac uice suis literis pro me ne grauetur intercedere, quandoquidem in apertam fraudem incidi per sententiam interloquutoriam, ut author eius una cum reliquis complicibus, qui uel opera uel re pyratas a me accusatos et iudicis sententia condempnatos adiutarunt, damnum datum præstare teneatur. Deinde ueteri more in Gallijs obseruatum comperi, tertiam pyratices partem ad strennuum ac nobilem uirum dominum Philippum Sabath admiraldum Frantiæ deferri solere. Ea de caussa a Christianissimo rege per literas expeti uelim, ut nobilis ac strennuus uir ille pro se quoque restituat id, quod ex bonis subditorum maiestatis uestræ possidet. III B. 4 H. (1864). 23
