211
65 a. Litteræ Christiani ducis ad Franciscum I de naui Husumensi capta scripta. 1534, 24 Octobris. Christianissimo ac potentissimo principi Francisco, Dei gratia Gallorum regi, duci Mediolanensi, Ienuæ domino, Christianus, eadem illa gratia hæres Noruagiæ, Slesuici, Holsatiæ ac Stormariæ dux, comes in Altenburgk et Delmenhorst, domino et amico semper obseruando foelicitatem imprecatur. Christianissime rex, domine et amice charissime. Compertum habet ex multis uarijsque foeliciter quiescentis charissimi patris nostri literis maiestas uestra, quod Nicolaus hic Frisius, subditus noster et idem ministerij sui nomine non uulgariter nobis commendatus, per annos ut minimum sex iustissimam et æquissimam caussam de repetundis bonis in mari per pyraticam ablatis contra Fecamenses quosdam subditos maiestatis uestræ sollicitat, et quanquam nec labori interim nec sumptibus pepercit, quos in tanta præteriti temporis intercapedine necesse est illum maximos fecisse, tamen fraudibus Iacobi Quinquernon ut iudicis et vicarij illustrissimi domini amyraldi factum est hactenus, quod ad exequutionem sui iuris peruenire non potuit. Nam cum lis contestata nondum esset, et caueri sibi de stando iuditio et iudicato hic subditus noster ab aduersarijs expostulasset, ille permisit, ut reus in eadem caussa pro reo satisdaret, reclamante et inuito Nicolao hoc Frisio, ut qui hoc dolo malo fieri tum quoque, cum fieret, perspexit. Factum est igitur in ipsa lite, quod qui erant soluendo, bona sua clam distraxerunt, quando tempus ferendæ sententiæ aduenit, etiam se iuditio ac iudicato subduxerunt. Hanc fraudem Iacobi Quinquernon hic subditus noster quibus debuit iudicibus liquido probauit, tamen interim ab uno iuditio ad aliud relegatur et suspenditur in exequutione iuris, adeo ut non uideat, quo fine aut euentu caussæ tandem litigaturus sit. Nos maiestatem uestram non habemus necesse monere, quam non oporteat lites esse perpetuas, et quam non sit æquum iudicem subdolum manere impunitum; scit enim et intelligit ista maiestas uestra, uel si non moneatur, rationi et æquitati consentanea esse. Tamen cum intercessionen a nobis expeteret Nicolaus Frisius, non potuimus et subdito et ministro multis de caussis nobis gratissimo refragari, et quidem eo nomine maiestatem uestram obnixe rogamus, ut in gratiam nostram iudicibus sine prouocatione legem ferat, qua compulsi tandem quod iam olim debuerunt fatiant, hoc est, ut, quod ius publicum est, definitiua sententia latum et comprobatum administrent et exequutione subsequente confirment. Hoc nos, quotiescumque usus ueniet, uel non rogati subditis maiestatis uestræ uicissim impartiemur. Hijs paucis maiestatem uestram uiuere cupimus et ualere. Ex arce Gottorp uigesima quarta die mensis Octobris anno m° do xxxiiii°. Cristian. 1
