212
Præscriptio: Christianissimo ac potentissimo principi Francisco, Gallorum regi, duci Mediolanensi, Ienuæ domino, amico maximo dominoque semper obseruando.
- Ex archetypo chartaceo regi signato, cui a tergo adest, præter præscriptionem mox allatam, sigillum ducale ceræ rubræ impressum, in archiuo regio asseruato et vix igitur transmisso. Præter eas, quas hac in caussa datas supra attulimus litteras, aliæ etiam exstant litteræ Frederici I responsoriæ, die 1 Julii 1531 ad Franciscum I eadem de re scriptæ, a Waitzio in Quellensammlung der Schleswig-Holstein-Lauenburgischen Gesellschaft für vaterländische Geschichte II 104-105 in lucem prolatæ. 65 b. Litteræ Christiani ducis ad Franciscum I de bello sibi et Danice a Lubecensibus illato scripta. 1534, 25 Octobris. Christianissimo ac potentissimo principi Francisco, Dei gratia Gallorum regi, duci Mediolanensi, Ienuæ domino, Christianus eadem illa gratia hæres Noruagiæ, Slesuici, Holsatiæ ac Stormariæ dux, comes in Altenburgk et Delmenhorst, domino et amico suo foelicitatem imprecatur. Christianissime ac potentissime rex, domine et amice charissime. Qui maiestatem uestram foelicis recordationis charissimo patri nostro Friderico Danorum regi adiunxit fraternus ac mutuus amor, idem ille nos hortatur, ut in nulla prorsus notitia positi maiestatis uestræ tamen et scribere et, quæ nos circumuenerit rerum difficultas, exponere nihil uereamur; confidimus enim fore, quod beneuolentia uestra uere regia et magnifica, quam pater noster in cultu fideli amicitiæ nominisque uestri expertus est, ne in liberis quidem nobis claudetur. Propterea de statu nostro hæc scire et intelligere maiestatem uestram expetimus: Fridericus rex dominus et pater noster charissimus nos cum tribus impuberibus fratribus hæredes reliquit. Quid attinet commemorare uerbosius, qualis ille in suos, qualis in finitimos fuerit? In septentrionalibus hisce regnis ita comparauit, dum præfuit, iustitia in omnes, beneficentia et liberalitate in præclare meritos, ut summis pariter et infimis desyderium sui uehemens et incredibile ingenerauerit. Hac sane integritate sua filijs nobis a Danici regni senatoribus literas obtinuit, quibus in electiuo regno de continuando tamen imperio, si quis casus optimum principem e medio sustulisset, uni ex nobis, quicumque consiliarijs regni maxime placuisset, cauetur. Porro ex finitimis in præcipua ueneratione Lubecum semper et confoederatas urbes maritimas alias habuit pater noster. Illis indulgere, illis remittere de iure suo quicquid etiam postulassent, libenter solebat. Volebat amicos nobis adiungere, dum uixit, si quando usus ueniret, qui nos in hac petitione regni iuuarent. Vt nihil intentatum relinqueret, quod ad hoc institutum quomodocumque pertinere uideretur, se cum ciuitatibus et nos adeo in perpetuum ualituro foedere obstrinxit. Verum ut fere solent humana consilia secus cadere atque exire, quam instituta sunt, illi qui nos tueri contra finitimos quoscumque
