260
horst, fratri consanguineo et foedera (to nostro charissimo) foelicitatem. .... Serenissime et potentissime princeps, frater consanguinee et foederate charissime. Quoniam res vtriusque nostrum, imo totius Christian (itatis ....... s)alutaria quædam inter nos consilia conferamus, statueramus id cum V. M. pernotum vobis jandudum et V. M. studiosissimum Jo. Frax(ineum ..) certo nobis polliceri potuissemus, eum tuto in tantis periculis ad V. M. peruenire posse. Vtcunque se res habebunt, petimus V. M., vt siue ad V. M. proficiscatur, siue nostro nomine aliquid scribat, eam ipsi fidem V. M. adhibeat, quam nobis ipsis, si presentes adessemus, adhiberet. Deus optimus maximus V. M. jncolumem conseruet, serenissime et potentissime princeps, frater consanguinee et foederate charissime. Datum tertio calendas Junij Lutetiæ anno m. d. xliiij. Vostre bon frere cousyn et alye Francoys. Bayard ssz. E membrana archetypa mutila, cui a tergo adsunt signetum cera rubra impressnm et inscriptio ad Christianum regem. 186. Trinæ litteræ Christiani III ad utramque Mariam reginam Scotia, seniorem et juniorem, et ad Jacobum comitem Arranice scripta. 1544, 21 Junii. a. Christianus Dei gratia Danorum Noruagicorum Gothorum et Vandalorum rex, Slesuici, Holsatiæ, Stormariæ ac Dytmersiæ dux, comes in Oldenborch et Delmenhorst, eadem illa gratia serenissimæ dominæ Mariæ, Scotorum reginæ, consanguineæ charissimæ, salutem ac foelicitatem imprecatur. Serenissima domina, consanguinea charissima. Intelleximus partim ex literis uestris, partim etiam ex relatione præstantis uiri domini Ioannis Hay ad nos missi legati, quo in statu sint res Scotici regni et fuerint a morte charissimi consanguinei nostri domini Iacobi Scotorum regis. Et ut ægre ferimus consanguineum nostrum nobis ereptum, priusquam cum illo talem familiaritatem contrahere potuerimus, quam sanguinis et naturæ ratio expostulasset, ut cum illo habuissemus, ita gaudemus, Dei optimi maximi benefitio filiam superstitem esse, in qua sanguinis necessitudo inter Danos ac Scotos, ut coniunctos ab antiquis temporibus populos conseruari queat, cui nos offitia nostra cum ea, qua debemus, obseruatione obtulimus, quemadmodum per dominum Ioannem Hay plenius intelligetis, ad cuius denarrationem uos remittimus. Et uos Deo optimo maximo commendamus,
