XXV
tiis tribus fratribus coenobii Sanctæ Genovefa Parisiis in Daniam evocavit. Qvum Vilhelmus summam sibi existimationem in Dania parasset, plures Danorum scholam coenobii Sanctæ Genovefa petierunt, unde factum, ut collegium in monte Sanctæ Genovefa Danis fuerit exstructum (*). Præter scholas, qvæ in vestibulo Abbatiæ habebantur, publicas, privatam qvoqve in ipso monasterio condidit Stephanus, qvi ab anno Domini millesimo centesimo septuagesimo septimo usqve ad annum ejus sæculi nonagesimum septimum, qvo ad episcopatum Tornacensem electus fuit, abbatiam summa fide et diligentia administravit. Curæ et institutioni hujus viri Petrus, frater Andreæ natu major, fuerat traditus. Plures exstant epistolæ Stephani Tornacensis de illo Petro Absaloni, tum archiepiscopo Lundensi, missæ. In una earum Stephanus et mores et pietatem juvenis laudat, valetudinem ejus minus prosperam deplorat, et archiepiscopum dehortatur, ne suum nepotem scholis publicis in monte Sanctæ Genovefæ vel aliis doctorum Parisiensium secularium traderet, indignum esse ratus juvenem, qvi canonicus regularis jam esset effectus, ad scholas seculares et ad venditores verborum mitti (**). In duabus aliis epistolis (ep. 136 et 146) primum Lundensi archiepiscopo Petrum nepotem commendat, deinde sibi ipsi de Petro suo ad episcopatum evecto gratulatur. Ex hisce litteris concludimus, Andream nostrum neqve cum fratre Parisios fuisse missum, neqve serius scholam Stephani privatam adiisse. Vix enim Stephanus in litteris suis, qvarum haud parva copia adhuc superest, satis prolixus tam altum de Andrea servasset silentium, si eum habuisset discipulum. Deinde vero ex iisdem litteris patet, Absalonem, Sunone consobrino suo (***) adhuc vivo, Petri filii ejus studia fuisse moderatum; unde suspicari licet, Absalonem pari cura studiorum Andreæ nostri exstitisse moderatorem. Suspicari igitur licet, Absalonem, qvi nepotem et artibus liberalibus imbui et idoneum ad rempublicam capessendam reddi haud dubie optaverit, noluisse Andream disciplinæ Stephani rigidiori tradere, qva aditus ad ceteras scholas ipsi præcluderetur (+). (*) Edificium situm erat loco, qvi medius erat inter Carmelitas et collegium Laudunense (Bulæi hist. Univ. Paris, vol. 2, p. 385). Initio sæculi decimi qvinti collegium Dacicum vetustate collapsum post multas lites tandem amica compositione collegio Laudunensi fuit adjudicatum. Bulæus l. c. vol. 5, p. 390. (*) Stephani Tornacensis epistolæ, ed. Du Molinet 1682 in 8., p. 118-119, ep. LXXX. (***) Constat ex epistola Stephani Tornacensis LXXX patrem Petri, qvum hæc scriberetur, fuisse in vivis. Obitum vero Sunonis referunt chronicon Erici regis (Script. Rer. Dan. vol. 1 p. 165), annales Petri Olai (ibid. p. 178), annales minores Visbyenses (ibid. p. 253) ad annum 1186; annales vero Esromenses (ibid. p. 242) et Hamsfort (chronol, secunda p. 282) ad 1187. (+) Narrat quidem Nyerupius noster (in libro, qvi inscribitur: Historisk Skildring af Tilstanden i Danmark
