XLIV
- Tanta et innocentiæ et sanctitatis fama floruerat, ut miraculis post mortem inclaresceret. Unum ex istis, qvæ de Andrea nostro circumferebantur miracula, speciminis loco afferre juvabit ex catalogo episcoporum Lundensium Magni Matthiæ, sæculo decimo sexto confecto, p. 64: In profesto qvodam Natalitiorum Christi, qvum hilaritati ex more et festi gratia nonnihil tribueretur a domesticis episcopi, deficiente forte vino, misit is ex famulis qvendam ad hauriendam aqvam ex fonte proximo. Ea allata in vinum mutata est. Idem famulus secundo missus rursus pro aqva vinum adfert. Misit autem eundem episcopus et tertio, prohibens severe, ne in via gustaret, qvæ hausisset. Verum is, spreto heri mandato, qvum liqvorem a se haustum gustasset, factum est, ut nihil hic præter aqvam ad convivas attulerit. Cujus inobedientia et curiositate offensus episcopus eundem dicitur severius increpasse, damnata incredulitate et perfidia. Multa, dum in vivis erat, ecclesiis largitus fuerat, inprimis monasterio Sorano et ecclesiæ Lundensi, qvæ in libris daticis illarum ecclesiarum (*) sigillatim allata hic enumerare nolumus. Libros vero, qvos moriens canonicis Lundensibus reliqvit, recensere operæ pretium esse videtur, ut, qvalis ea ætate supellex fuerit litteraria, inde cognoscatur. Postqvam igitur auctor libri datici Lundensis varia cimelia ab archiepiscopo dono data commemoravit, ita pergit (**): His omnibus pretiosum superaddidit thesaurum, scilicet libros tam Veteris qvam Novi Testamenti et plurimos, qvi ex istis ducunt originem, sicut patet in sequentibus. Bibliam (***) in tribus partibus, Evangelistas glossatos (****), epistolas Pauli de majore glossatura (+), unum e quatuor (++), Pentathecum bene glossatum et bene correctum (+++), Jeremiam bene glossatum, Sententias bene correctas (++++), (vid. lib. dat. Lundens. in Script. Rer. Dan. vol. 3 p. 524, vol. 4 p. 47-48; add. Ann. Petri Olai ibid. 1 p. 183, catal. ill. Soræ sepult. ibid. vol. 4 p. 541-542. (**) Script. Rer. Dan. vol 3 p. 524-525. (***) scilicet ex versione vulgata. (***) Instructos vel glossa ordinaria Valafridi Strabonis, vel glossa interlineari Anselmi Laudunensis. (+) Glossa interlinearis Anselmi Laudunensis annotationibus Petri Lombardi adaucta dicebatur glossatura magna vel major. (++) Haud dubie indicatur harmonia qvædam Evangelistarum, fortasse monotessaron illud jussu Ludovici Pii compositum, de qvo vid. Fabricii bibl. Græc. ed. Harles. vol. IV P. 882. (+++) Media ætate plures theologi Parisienses magna cum diligentia versionem vulgatam a mendis purgare studuerant. Annotationes eorum criticæ dicebantur correctoria biblica, et exemplar versionis vulgatæ juxta has annotationes correctæ nominabatur correctio Parisiensis (vid. Richard Simon Histoire critique des versions du N. Test. chap. IX). Ad talem correctionem exemplar Pentateuchi supra commemoratum pertinuisse videtur. (++++) Sententias Salomonis ex correctione Parisiensi.
