20
Bin 0191 slom zino Cap. XIV. muide in ail (E 1010s (emmes De proditione & crimine læsæ majestatis. Jun 19 Enumeratis jam legibus, qvibus minores controversiæ antiqvitus decidebantur, su- Qvum vero versuti hostis diaboli qvoperest, ut ad majora transeamus negotia. tidiana sollicitudo id unice agat, ut nos suis imposturis circumveniat, callide nos ab uno ad alium excessum sensim veluti per gradus ascendere facit, ut tandem ad dam- Nam ubi pestifera nationis interitum, completo delictorum cumulo, seducat. suggestione satellites suos in minutis exercuerit, postea eos ad majoris ruinæ lapsum indesinenter invitat. Sic qvos antea cum commilitonibus suis ad cædis usqve discrimina rixari perdocuerat, eos tandem audacius aggreditur, instigatqve, Siqvis ut domino principiqve suo proditione mortem machinari non vereantur. ergo detestando hoc facinore se noxium reddiderit, ut proditionis consilium contra dominum suum moliri ausus fuerit, non solum vitæ, sed & omnis substantiæ Hac itaqve forma conveniendum desuæ jactura illum damnandum censuerunt. creverunt, si qvem rex de proditione, vel crimine majestatis )..... donec ita ainan saging seal illi (gotun ang 11) Det Manglende kan fuppleres af Saxo p. 198: "Verum adversus graviora præfractior actio constituta fuerat. Siqvis enim commilitonum suorum qvempiam manu, ferro, vel fuste læsisset, aut si qvieaniqvami violenter ejus manibus extorsisset, comamve alieni capitis violasset, postremo si majestati inside facto testium adstructione constaret, tanqvam capitalis criminis reus, ib dias struxisset, abunde munere defungebatur. Is namqve, qvi graviter ab aliqvo affectus fuerat, clientela amotus, militari in primis regem, sella posita, jus militi dicere postulabat, deinde reum, ut in concionem veniret, tertio citatorum ordine provocabat, Unumqvemqve bini duntaxat commilitones explebant, a reus, in quæstionem publicam deducendus, rem familiarem possedisset, domi semel, bis in curia apud 340 discubitus sui locum, præsens absensve, postulari solebat; at si, fundo careret, eo loci, ubi in aula accubare consveverat, ter sponsione provocandus fuerat. Concione inita, qvi provocaverant, syn se syncere reum postulasse, nihilqve in ea causæ dictione favoris aut offense respectui indulsisse jurabant, simulqve et citatorum et testium partibus inserviebant. Conseqventer in reum principalis facti testimonium, a duobus denunciandum, restabat, juramento præfari jussis, nec actoris amore, nec rei odio qvicqvam se præter oculis aut auribus explorata dicturos. Nam in qvæstione læsa majestatis propensior auditui fides haberi consveverat, cæterum testimonium in oculis reponebatur. Præterea objecta defensionis præsidio repellere non licebat, siqvidem testium criminatio neqve alieno patrocinio, neqve propria cujusqvam repulsione subrui poterat; tantum qvippe autoritari ipsorum pondus inerat, ut assertionis eorum fidem elevare proxima sacrilegio dementia putaretur. Ita reus adversum testimonii fulmen nec culpam nec innocentiam ullo argumento tueri potuit. Sed neqve ei, si sponsione provocatus fuisset, restipulatione uti licuit. Rationem testium districta judicum inseqvebatur autoritas, reum veluti evidenter noxium nihilqve jam pro se recusantem, honore, opibus, patria, atqve omni Hostibus ejus honos atqve impunitas adjudicabantur. Juxta demum militari functione damnantium. Sua nulli longinqvitas præsidio esse poterat, gro Qvarum utraqve plene partes sua in præsentem absentemqve sententiæ ferebantur. minus et accusatio testibus, et damnatio sententus instrueretur.
